Elke mei, meestal rond Hemelvaart, gebeurt er iets stilletjes bijzonders in Coutances — iets waar wij het hele jaar naar uitkijken. 🌱
Een volle week lang verandert deze kleine kathedraalstad in La Manche — normaal bekend om haar markten, stenen straatjes en skyline gedomineerd door Notre-Dame — in het zwaartepunt van een van de meest gerespecteerde jazzfestivals van Europa.
Jazz sous les Pommiers is een jaarlijks, weeklang jazzfestival in Coutances, dat plaatsvindt tijdens de week van Hemelvaart in mei.
De naam betekent letterlijk “Jazz onder de appelbomen”, wat meteen logisch voelt zodra je het zelf hebt meegemaakt. 🍎🎶
Dit is geen bijprogramma. Geen achtergrondmuziek voor de lente. En zeker geen niche-evenement.
Jazz sous les Pommiers trekt artiesten van wereldniveau, een publiek dat echt luistert, en een mate van aandacht voor muziek die in tijden van constante afleiding bijna radicaal aanvoelt.
En toch vindt het plaats in een stad waar de avonden normaal gesproken rustig zijn, waar het leven nog op mensenmaat verloopt, en waar het festival erin slaagt tegelijk groots en opvallend prettig te blijven. 😌
Het ontstaan van Jazz sous les Pommiers: een lokaal idee dat zorgvuldig groeide
Jazz sous les Pommiers begon niet als een groots cultureel plan.
Het ontstond zoals zoveel mooie dingen in Normandië: uit een gesprek, een gedeelde nieuwsgierigheid, en zonder enig besef dat het zo groot zou worden.
Begin jaren tachtig vroegen twee lokale liefhebbers — Thierry Giard, docent, en Gérard Houssin, cultureel organisator — zich af of Coutances een jazzfestival kon dragen dat de muziek serieus nam, zonder zichzelf al te serieus te vinden.
De eerste editie vond plaats in 1982.
Geen internationale koppen, geen gelikte branding, en geen verwachting dat men er veertig jaar later nog steeds over zou spreken. Alleen het geloof dat goede programmering publiek aantrekt — en respect ervoor zorgt dat het terugkomt.
En dat gebeurde ook.
Vanaf het begin weigerde het festival zich in hokjes te laten stoppen. New Orleans jazz stond moeiteloos naast hedendaagse projecten, experimentele samenwerkingen, en later zelfs elektronische invloeden die eerst wenkbrauwen deden fronsen en daarna stilletjes werden omarmd.
Jaarlijks georganiseerd tijdens Hemelvaart in mei, nestelde Jazz sous les Pommiers zich niet als onderbreking, maar als transformatie in de kalender van Coutances.
Weten hoe zorgvuldig het festival is gegroeid, verklaart waarom het vandaag nog steeds zo samenhangend aanvoelt wanneer je erdoorheen wandelt. 👣
Een festival van serieuze omvang — zonder zichzelf te verliezen
Laten we eerlijk zijn.
Jazz sous les Pommiers is groot.
Niet “verrassend goed voor een kleine stad”-groot. Echt groot. Internationaal. Van het soort waarbij je soms in de rij staat.
Halverwege de jaren 2000 was de schaal al indrukwekkend. In 2006 alleen al telde het festival meer dan duizend concerten en trok het ongeveer een half miljoen bezoekers verspreid over de week.
In 2010 verwelkomden sommige hoofdconcerten tot wel 37.000 mensen — waarmee Jazz sous les Pommiers zich stevig positioneerde tussen de grote jazzfestivals van Europa.
En ja, voor bepaalde artiesten staan we in de rij — met plezier. 🙂
Mensen wachten rustig en geduldig, omdat dit een luisterend publiek is en luisteren hier telt. Telefoons blijven meestal in zakken. Applaus komt op het juiste moment. Stilte maakt deel uit van de muziek.
Ondanks zijn omvang voelt het festival nooit alsof het bezwijkt onder zijn eigen succes.
Dat komt doordat het zich verspreidt in plaats van opstapelt. Naast de grote concerten zijn er overal straatoptredens, waardoor je gewone verplaatsingen door de stad onderdeel worden van de ervaring.
Je rent niet van zaal naar zaal. Je dwaalt. Je stopt. Je botst op dingen die je niet gepland had.
En heel vaak ontdek je zo de mooiste muzikale momenten. 🎷
Wanneer Coutances haar straten aan de muziek overdraagt
Tijdens Jazz sous les Pommiers wordt het centrum van Coutances volledig autovrij.
Dit is geen beleefde suggestie. Auto’s verdwijnen echt. 🚶♀️🚶♂️
De stad opent zich en voelt ineens groter — niet omdat ze groeit, maar omdat niets er nog doorheen raast.
Op de Place du Parvis, recht voor de kathedraal, verrijst een grote tijdelijke zaal. Het decor is indrukwekkend: eeuwenoude steen die uitkijkt over zeer hedendaagse klanken.
Van daaruit verspreidt het festival zich over een netwerk van locaties — Les Caves des Unelles, de Esplanade des Unelles, het gemeentelijk theater, de Salle Marcel-Hélie en de Magic Mirrors — elk met een eigen sfeer.
Straatoptredens voegen een extra laag toe. De Jardin des Plantes wordt een luisterplek. Op het Square de l’Évêché staat het podium “Avis aux amateurs”, waar amateur- en opkomende muzikanten zelfverzekerd hun plek innemen.
En dan zijn er nog de cafés, bars en restaurants. 🍷🍽️
Tijdens het festival stroomt livemuziek de hele dag en tot laat in de avond de terrassen op. Bars en restaurants zijn levendig en druk, tafels zijn snel bezet, en het is heel normaal om voor een drankje te gaan zitten en per ongeluk te blijven hangen voor een concert.
Niemand lijkt daar bezwaar tegen te hebben — het voelt juist alsof dát precies de bedoeling is.
Ook foodtrucks verschijnen overal in de stad alsof bij toverslag, met zowel snelle happen als volwaardige maaltijden. 🚚🌮
De sfeer is fantastisch — al betekent dat op piekmomenten ook wachttijden en volle zaken.
Een van de voordelen die we echt zijn gaan waarderen sinds we net buiten de stad wonen, is flexibiliteit. We duiken de drukte in, gaan dan even naar huis voor een rustige maaltijd wanneer het het drukst is, en keren later zonder stress terug naar Coutances.
Omdat het gîte (vakantiehuis) zich in een schuur bevindt direct naast ons woonhuis, hebben gasten die hier verblijven dezelfde luxe — even afstand nemen van de drukte, rustig eten, opladen, en daarna weer terug de festivaldrukte in zonder dat het moeite kost. 🌿
Artiesten die op Jazz sous les Pommiers hebben gespeeld
Door de jaren heen heeft Jazz sous les Pommiers een indrukwekkende reeks internationaal erkende artiesten ontvangen — hieronder een kleine selectie om een idee te geven.
Curtis Mayfield (1990)
Herbie Hancock (1996)
Gregory Porter (2013)
Joshua Redman (2010, 2013, 2019 — opnieuw geboekt voor 2026)
Pink Martini (2025)
Ik ben dol op Pink Martini. Ze behoren tot mijn persoonlijke favorieten, en hen zien optreden in ons kleine stadje was echt een kaak-op-de-grond-moment — op de best mogelijke manier. De laatste keer dat ik ze live zag, was in de Royal Albert Hall, dus ze in Coutances meemaken voelde tegelijk surrealistisch en fantastisch. 😍
Artiesten komen terug. Het publiek ook. Die continuïteit zegt veel over de reputatie van het festival.
Een klein moment dat alles samenvat
Een jaar, na een avondconcert, zaten we in de gratis pendelbus die rijdt tussen het hart van het festival en het station van Coutances.
Ik zat naast een oudere heer die — heel rustig — vertelde dat hij net een artiest had gezien die hij twintig jaar eerder ook al op het festival had gezien, en twintig jaar dáárvoor eveneens.
Hij zei het met stille tevredenheid, niet met nostalgie.
Voor mij vat dat Jazz sous les Pommiers perfect samen: trouw, een lang geheugen, en diep respect voor goede muziek. ❤️
Waarom net buiten Coutances verblijven logisch is
Tijdens Jazz sous les Pommiers zijn accommodaties in Coutances zelf razendsnel volgeboekt.
In de stad verblijven past bij sommigen. Voor anderen betekent het lawaai, parkeeracrobatiek en het gevoel dat het festival nooit echt stopt.
Wij hebben gemerkt dat net buiten Coutances verblijven, in het omliggende platteland van La Manche, een heel ander ritme aan de week geeft.
Vanaf ons vakantiehuis in Nicorps is Coutances eenvoudig met de auto te bereiken. Overdag parkeren bij het station van Coutances is tijdens het festival gratis, en er rijdt continu een gratis pendelbus tussen het station en de belangrijkste festivallocaties, overdag en ’s avonds.
Vanaf het vakantiehuis is het station minder dan tien minuten rijden.
Die pendelbussen zijn niet alleen praktisch — ze maken deel uit van het rustige ritme van het festival.
Toegankelijkheid is ook iets dat we elk jaar opnieuw belangrijk vinden.
Mijn moeder kan geen lange afstanden lopen, dus we nemen altijd haar opvouwbare rolstoel mee — en Jazz sous les Pommiers blijkt veel toegankelijker dan je zou verwachten voor een festival van deze omvang.
De pendelbussen nemen de rolstoel zonder gedoe mee, en eenmaal in de stad hebben we nooit moeite gehad om zitplekken te vinden, pauzes te nemen en alles op een comfortabel tempo te doen.
Omdat het centrum autovrij is en alles zich langzamer beweegt, voelt het beheersbaar in plaats van overweldigend — niet alleen voor haar, maar voor ons allemaal.
Dat gezegd hebbende: een rolstoel door Coutances duwen is ook prima lichaamsbeweging. De kathedraal heeft de neiging om altijd boven op de heuvel te liggen en eist meerdere bezoeken per dag. 😄
Er is ook een klein maar verrassend belangrijk weervoordeel aan dichtbij verblijven. Mei in Normandië is meestal vriendelijk, maar houdt ervan je scherp te houden. 🌦️
Omdat we net buiten Coutances wonen, checken we ’s ochtends de lokale weersvoorspelling, kijken we naar de lucht en kleden we ons daarop — laagjes indien nodig, zonnebril als we optimistisch zijn, en een lichte regenjas voor de zekerheid.
Gasten die hier verblijven hebben datzelfde gemak. Je draagt niet alles de hele dag met je mee of knoopt een trui om je middel “voor het geval dat”. Je draagt wat bij de dag past, geniet van het festival, en als het weer van gedachten verandert — wat het soms doet — ben je nooit ver van huis.
Voor veel mensen is het verschil uiteindelijk heel eenvoudig: je geniet ’s avonds van muziek van wereldklasse en slaapt daarna gewoon goed. 😴
Een festival dat het beste werkt zonder strak plan
Voor populaire hoofdacts raden we altijd aan tickets vooraf te boeken. Sommige namen trekken flinke rijen, en volledig misgrijpen is zelden de bedoeling.
Maar een groot deel van hoe wij Jazz sous les Pommiers beleven, is juist losser dan dat.
We gaan graag van bar naar bar, hoppen tussen gratis bands, luisteren hier naar een halve set, daar naar een onverwacht mooi moment, en ontdekken artiesten die we helemaal niet gepland hadden.
Het is sociaal, ontspannen en typisch Coutances. Geen schema. Geen druk. Gewoon het geluid volgen en zien waar het je brengt. 🎶
Tot slot
Jazz sous les Pommiers bewijst dat een festival tegelijk groots en menselijk kan zijn.
Internationaal zonder anoniem te worden. Druk zonder uitputtend te zijn. Serieus over muziek zonder zichzelf te serieus te nemen.
Het is een van de redenen waarom we er elke lente weer ruimte voor maken. 🌸
Als je een verblijf in Normandië in mei plant en dat wilt koppelen aan iets echt bijzonders, dan is dit festival een zeer goede reden om te komen.
En als je ervan wilt genieten zonder ruimte, slaap of rust op te offeren, dan maakt net buiten Coutances verblijven van een uitzonderlijk festival een werkelijk herstellende pauze.
Zoals met alle goede dingen hier: rustig boeken — maar niet te laat. 🎷
Het basistarief geldt comfortabel voor maximaal 6 gasten. Grotere gezelschappen (tot 10 personen) zijn welkom tegen een kleine toeslag per nacht.
De totaalprijs wordt automatisch berekend zodra je je data invoert — geen verrassingen.